Het lied “Zwe sa Lanmizik” van Patrick Victor gaat over vrijheid, culturele identiteit en de kracht van muziek. Het benadrukt hoe muziek en tradities, zoals dans en ritmes, een manier zijn om het verleden te herinneren, weerstand te bieden tegen onderdrukking en samenhang in de gemeenschap te creëren. Door te zeggen “zwe sa lanmizik” (“speel die muziek”) roept Victor op om trots te zijn op het culturele erfgoed en de vreugde en vrijheid van muziek te vieren.

“Zwe sa Lanmizik” is bekend en geliefd op de Seychellen omdat het diep verbonden is met de cultuur en geschiedenis van het eiland. Het nummer viert lokale tradities, zoals muziek en dans, en benadrukt trots op het culturele erfgoed. Veel Seychellenaren herkennen de thema’s van vrijheid, samenhorigheid en verzet tegen onderdrukking. Bovendien nodigt het uit om samen te komen, te dansen en het leven te vieren, waardoor het een geliefd symbool van identiteit en vreugde is.

Voor mij voelt dit nummer als “thuis” komen. Ik weet dat dat cliché klinkt, maar ik heb jarenlang elders gewoond en als ik dan op de Seychellen was, woonde ik ook nog eens op een ander eiland dan de rest van mijn familie. Dus als we elkaar ontmoetten en dit nummer werd gedraaid, dan voelde ik me meteen thuis, omdat ik met mijn hele familie op één plek was! En geloof me, bij het horen van dit lied krijg je gewoon zin om de hele nacht rond een vuur te dansen, in een lange rok met bloemenprint, op het strand!

Mijn naam is Ella Louange. Ik ben geboren op de Seychellen en ben in 2021 naar Enschede verhuisd voor mijn studie Civiele Techniek aan de Universiteit Twente. Ik heb zelf de overweldigende impact gezien van klimaatverandering en extreem weer op de gemeenschappen en de infrastructuur. Deze ervaringen hebben me geïnspireerd om een ​​carrière in kustbeheer en waterbouwkunde na te streven, gericht op duurzame, toekomstbestendige oplossingen die mens en milieu ten goede komen. In mei 2025 ben ik van Enschede naar Rotterdam verhuisd.