“The Fields of Athenry” draait om verbanning, ontworteling en het gevoel vast te zitten in omstandigheden waar je geen invloed op hebt. Het vertelt het verhaal van een jonge man, Michael, die tijdens de Grote Hongersnood wordt opgepakt omdat hij graan stal om zijn hongerige gezin te helpen. Als hij wordt verbannen naar een strafkolonie in Australië, laat het lied het verdriet horen van de scheiding tussen hem en zijn geliefde. Het gaat in dit lied echter niet alleen over de arrestatie van één man, maar over hoe gewone mensen lijden onder grotere politieke en economische krachten. De scheiding tussen het koppel symboliseert het uiteenvallen van families en gemeenschappen.

Dit is een lied waar elke Ier op mee kan zingen. Het is geliefd in Ierland omdat het een sterk gevoel van samenhorigheid oproept. “The Fields of Athenry” is een herkenbaar onderdeel geworden van het Ierse gemeenschapsleven: het wordt vaak massaal gezongen bij sportwedstrijden, in pubs en aan het einde van feestjes als er een singalong begint. De melodie is makkelijk mee te zingen, waardoor zelfs grote groepen het moeiteloos samen kunnen uitvoeren. Door deze gedeelde momenten is het lied uitgegroeid tot een vertrouwd en emotioneel waardevol symbool binnen de moderne Ierse cultuur.

Voor mij staat “The Fields of Athenry” voor gemeenschap en gedeelde geschiedenis. Het vertegenwoordigt de Ierse geest van rebellie en hoe degenen die onderdrukt werden hun waardigheid en trots behielden. Het helpt de Ieren om onze geschiedenis en strijd te herinneren, en hoe we reageren op onrecht in de wereld om ons heen vandaag de dag.

Mijn naam is Louise Steenhuizen. Ik ben geboren en getogen in Dublin. Sinds 2007 woon ik in Nederland, eerst in Utrecht en sinds 2013 in Enschede-Noord. Ik ben getrouwd met een man uit Enschede en samen hebben we één kind.