Esther Schopman & Hylke Banning
Zondag 16 augustus 2026 | 13:15-14:00
P R O G R A M M A
1. Solo Esther
a. The Fields of Athenry – Pete St. John (Ierland)
b. Koste Seselwa – David André & George Payet (Seychellen)
c. Mi Rowsu / Tuintje in mijn hart – Damaru (Suriname)
d. Så skimrande var aldrig havet – Evert Taube (Zweden)
2. Solo Hylke
a. Sopa de caracol – Hernán “Chico” Ramos & Juan Pompilio “Pilo” Tejeda (Honduras)
b. Slunečný Hrob – Vladimír Mišík (Tsjechië)
c. Tiyende Pamodzi – Volkslied (Zambia)
d. Cesarica – Zlatan Stipišić (“Gibonni”) (Kroatië)
3. Quatre-mains
a. Nour El Ain – Amr Diab (Egypte)
b. Maček Muri – Jerko Novak (Slovenië)
c. Poletjela golubica – Hari Mata Hari (Bosnië en Herzegovina)
d. Ahna Kulan Suryoye – Josef Özer (Tur Abdin)
e. Nuestro juramento – Benito de Jesús (Ecuador)
Alle bewerkingen: Esther Schopman
Over het programma
Tijdens dit laatste optreden uit de concertreeks ‘Zomergasten op het StadsCarillon’ nemen beiaardiers Hylke Banning en Esther Schopman hun publiek mee op een muzikale reis langs verschillende continenten. Van Surinaamse kaseko, Egyptische pop tot Ierse folk, van Kroatische ballad tot Zuid-Amerikaanse klassieker: elk stuk vertelt een verhaal uit een andere cultuur, maar krijgt op het carillon een verrassend nieuw klankbeeld. Je zult tijdens het programma horen dat je op dit eeuwenoude instrument muziek kunt spelen uit alle windstreken.
Alle bewerkingen zijn gemaakt door Esther Schopman voor het project De carillons van Enschede in 150 klankkleuren: Een liedje voor elke Enschedeër ter ere van het feit dat Enschede in 2025 700 jaar stadsrechten had. Sommige liedjes worden solistisch uitgevoerd, andere klinken als quatre-mains.
Op het programma staan ook drie liedjes die nog niet eerder zijn uitgevoerd: The Fields of Athenry werd aangedragen door Louise Steenhuizen, die is geboren in Dublin en sinds 2013 in Enschede woont: “Voor mij staat dit liedje voor gemeenschap en gedeelde geschiedenis. Het vertegenwoordigt de Ierse geest van rebellie en hoe degenen die onderdrukt werden hun waardigheid en trots behielden. Het helpt de Ieren om onze geschiedenis te herinneren, en hoe we reageren op onrecht in de wereld om ons heen vandaag de dag.”
Koste Seselwa is door Esther bewerkt voor de op de Seychellen geboren Ella Louange, die Civiele Techniek studeerde aan de Universiteit Twente. Het lied benadrukt dat de inwoners, ondanks dat ze verspreid leven over verschillende eilanden in de Indische Oceaan, samen één natie vormen. De tekst gaat over harmonie, vrede en trots op het vaderland, en over het belang van samenwerking om een sterk en onafhankelijk land op te bouwen.
Als toegift speelt Esther Så skimrande var aldrig havet. Het lied werd kort voor het concert aangedragen en staat daarom niet in het programmaboekje. Aandraagster is Eva Bengtsson, violiste bij Phion. Wat betekent dit lied voor Eva? “Ik voel de zon en de warmte van de gladde rots, zie de schittering in het water en hoor heel zachtjes de golven. Verder is het stil. Zweden heeft een lange kust en talloze eilandjes, echt een paradijs. Evert Taube heeft dat prachtig op muziek gezet.”
De beiaardiers
Hylke Banning en Esther Schopman vormen samen het Twentse beiaard-duo Hemmel & Eerde dat de carillon-klokken bespeelt met vier handen en vier voeten tegelijk. Hun muzikale reis samen begon al in 1988, onder de klokken van de Universiteit Twente.
De naam van het duo is enerzijds een eerbetoon aan een Twentse stamppot van appels en aardappels. Anderzijds symboliseert het de verbinding die ze met hun muziek leggen tussen de klokken dicht bij de hemel en de luisteraars op de grond.
Hylke – sinds 1992 stadsbeiaardier van Oldenzaal – werd in 2022 benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau voor zijn inzet voor de (inter)nationale beiaardcultuur. Binnen het duo brengt hij met zijn nuchtere karakter rust en stabiliteit.
Esther – sinds 2018 stadsbeiaardier van Enschede – zet zich onvermoeibaar in om de carillons van Enschede op de kaart te zetten. Esther is de creatieve, impulsieve kracht binnen het duo, die graag buiten de traditionele muzikale kaders denkt. Hylke en Esther bespelen ook de CampusBeiaard (Universiteit Twente) en geven daar les aan studenten en medewerkers
